Legenda o zakonniku ekshibicjoniście

Józef Łukaszewski, autor pierwszej historii Poznania, która zatytułowana była Obraz historyczny i statystyczny dawnego Poznania, zanotował w połowie XIX wieku legendę o osobniku, który w 1465 roku miał pojawiać się nad Wartą i obnażać się przed praczkami, budząc w nich wielki strach. Ubrany był w bernardyński habit, dlatego uznano, że musi to być mnich z pobliskiego klasztoru. Gdy w żadnym z okazanych zakonników kobiety nie rozpoznały gorszyciela, gwardian zalecił im przeprowadzenie eksperymentu procesowego. Tak opisuje te zdarzenia pierwszy poznański historyk:

W 1465 roku diabeł, nieprzyjaciel rodzaju ludzkiego, krzywym patrząc okiem na to, iż miejsce, w którym niegdyś wiele dusz łowił, które było stekiem występków, stawało się teraz siedliskiem bogobojności, usiłował wszelkimi sposobami wyrugować z niego zakonników: przepuszczał na nowicjuszów rozmaite pokusy, które ich do marności świata i do cielesności od ślubów zakonnych odwodziły; nocnymi strasznymi widziadłami i obrazami fantazmatycznymi przerywał sen i spokój zakonników; co gorsza, w habicie zakonnym wychodził nad odnogę rzeki Warty, gdzie niewiasty bieliznę prały i rozmową lubieżną, obnażeniem i tym podobnymi pokusy niewiasty te do nierządu zachęcał. Oburzone niewstydem mniemanego zakonnika niewiasty udały się do ówczesnego gwardiana, zwanego Andrzej Verus, ze skargą na przestępcę. Gwardian wysłuchawszy cierpliwie ich zażaleń, zwołał wszystkich zakonników, między którymi nie znalazł się winowajca. Poznał tedy gwardian od razu, że to była sprawka biesa, który pragnął zakon osławić. Zalecił więc niewiastom uskarżającym się, aby zobaczywszy raz jeszcze wspomnianego zakonnika, ujęły go i do klasztoru przywiodły. Po kilku dniach ukazał się znowu kobietom piorącym zwodziciel w habicie bernardyńskim. Gdy go więc stosownie do rozkazu gwardiana ująć chcą, zamienił się nagle w osła, wydał z siebie smród nieznośny, wskoczył w Wartę, znikł – i pokazał na oko, co zacz był.       

Zdarzenie to musiało odbić się szerokim echem po Poznaniu, skoro nawet klasztorny kronikarz nie pominął opowieści o tym skandalu obyczajowym z zakonem bernardyńskim w tle, szczegółowo je opisując w Kronikach Bernardynów poznańskich. Rozpoczął swą relację od wskazania przesłanek, które skłoniły diabła do osobistego zaangażowania się w działania mające na celu skompromitowanie zakonników. Miało to być formą zemsty biesa, niemogącego znieść rozkwitu bernardyńskiej wspólnoty.

Takiego rozwoju w tym mieście pozazdrościł naszym braciom wróg rodzaju ludzkiego, anioł ciemności. Rozmaitymi sposobami usiłował wypłoszyć ich z tego miejsca, które dawniej było siedliskiem występków i rozsadnikiem zła, i zohydzić ich wobec całego miasta. Albowiem oprócz częstych pokus zarzucanych na młodych nowicjuszów, aby nieostrożnych odwieść od świętych zamiarów oraz pociągnąć do marności światowych i rozkoszy cielesnych, oprócz nocnych sensacji i dostrzegalnych widziadeł, które miały zakłócać sen i pożądany spoczynek, ponadto ów duch ciemności, przybierając postać zakonnika w habicie naszego kroju, młode kobiety, przychodzące do rzeki w pobliżu klasztoru i piorące bieliznę, przez nieskromne pokazywanie nagiego ciała i przymilne słówka wielokrotnie kusił do grzechów nieskromnych, rozpalając namiętności cielesne.      

Powyższy opis diabelskich działań wskazuje jednak na znacznie prostsze wyjaśnienie okoliczności pojawienia się nad rzeką mężczyzny w zakonnym stroju, który nakłaniał praczki do czynów lubieżnych. Był to zapewne jeden ze wspomnianych młodych nowicjuszów, których szatan chciał odwieść od pobożnych planów i pociągnąć ku cielesnym rozkoszom. Według kronik bernardynów, gwardian Andrzej Rej (a nie Veres, jak błędnie wskazał historyk) wcale nie okazał kobietom zakonników, a jedynie zapytał ich, czy aby któryś nie paradował nago nad brzegiem warty.

Kiedy dowiedział się o tym od owych kobiet ówczesny gwardian o. Andrzej [Rej], zwołał wszystkich braci tam mieszkających do furty. A skoro żaden nie przyznał się do zarzucanych grzechów, tenże ojciec do skarżących się kobiet powiedział: „Pokusy te pochodzą od złego ducha, który chce zmącić pokój braci i splamić ich imię”. Niemniej polecił kobietom, aby w przyszłości zobaczywszy tego brata-kusiciela, pochwyciły go gwałtem i przyprowadziły do klasztoru.

Opis polowania na niecnego osobnika, który sprowadzał panny na drogę grzechu, a do tego jeszcze podkopywał dobre imię klasztoru, opisany został w kronice podobnie jak w późniejszej relacji historyka:

Kusiciel ukazał się ponownie praczkom po kilku dniach. Skoro chciały go wziąć siłą, nagle przemienił się w osła i zaczął wionąć wstrętnym odorem, wyrwał się z rąk i wskoczył do rzeki, czym zdradził, kto krył się pod przybraną postacią.

Tak wygląda treść starej poznańskiej legendy o diable w bernardyńskim habicie, który molestował poznanianki. Przemiana domniemanego mnicha w osła wydawała się potwierdzać obecność diabelskich sił – innego wyjaśnienia próżno było szukać. Dziś jednak warto opowieść tę przeczytać raz jeszcze i zastanowić się, jaką historię można wyczytać pomiędzy jej wierszami.

Klasztor bernardynów zlokalizowany był wówczas pod miastem, a sytuacja materialna mnichów uzależniona była od hojności mieszkańców Poznania. Braciszkowie nie mogli więc sobie pozwolić na jakikolwiek skandal obyczajowy, który podważyłby wiarę prostych ludzi w ich świątobliwość i szczególną opiekę, jaką roztoczył nad nimi Bóg. Gdy do uszu gwardiana – być może podczas spowiedzi jednej z kobiet, bo w kronice nie jest to wyraźnie odnotowane – dotarła wiadomość, że jeden z zakonników pojawia się nad rzeką i obnaża przed praczkami, wywołało to natychmiastową reakcję. Wszczęcie przez magistrat ewentualnego dochodzenia i – nie daj Bóg – ujęcie zakonnika-ekshibicjonisty skompromitowałoby zakon i mogłoby przesądzić o jego upadku. Roztropny gwardian wiedział, że czasu ma niewiele i jeśli sam szybko nie doprowadzi do rozpoznania winnego, a tym samym nie odwróci uwagi od klasztoru, to wydarzenia mogą się potoczyć w bardzo niekorzystnym dla całego zgromadzenia kierunku. Dlatego właśnie myślę, że to sami bernardyni zorganizowali prowokację z osłem przebranym w mnisi habit. Zwierzę – przestraszone przez kobiety starające się go okrążyć i złapać – uciekło do rzeki i tam pewnie utonęło, pozostawiając, jak donosi kronikarz, odór. Pojawienie się osła było dla kobiet naocznym dowodem, że to szatan – nie zakonnik – próbował molestować je nad Wartą.

Wybranie osła na wysłannika piekieł nie było zresztą przypadkowe, bo w ówczesnej ikonografii był on często przedstawiany jako zwierzę pozostające w bliskich związkach z diabłem. Co więcej, przełożony klasztoru mógł liczyć na sukces prowokacji zorganizowanej przy użyciu osła, bo zwierzę to już raz pomogło jego zgromadzeniu.  Jeden z doktorów Kościoła – święty Antoni z Padwy – odniósł bowiem spektakularny sukces, wykorzystując właśnie osła do przekonania heretyków o wyższości dogmatów religii katolickiej.

W 1225 roku św. Antoni przybył do Tuluzy, na południu Francji, gdzie dominowali wówczas wyznawcy religii katarskiej, którzy zjednywali sobie rzesze wyznawców. Św. Antoni, nazywany złotoustym, wygłaszał piękne kazania, co skłaniało licznych odstępców do powrotu na łono kościoła katolickiego. Jeden z katarskich kaznodziejów postanowił się z nim zmierzyć, zakwestionował obecność Jezusa w Najświętszym Sakramencie i zapowiedział publicznie, że sam się nawróci na rzymskie chrześcijaństwo, jeżeli jego osioł, głodzony przez trzy dni, mając przed sobą owies oraz hostię, nie zacznie jeść, póki nie odda hołdu Jezusowi. Święty Antoni przyjął ten zakład. Po trzech dniach przyprowadzony został osioł, który natychmiast ruszył w kierunku owsa, ale gdy Antoni wezwał go do oddania czci Bogu prawdziwemu w Najświętszym Sakramencie, zwierzę cofnęło się od żłobu i uklękło przed Antonim.   

Poznańscy bernardyni nawiązali do doświadczenia polegającego na wykorzystaniu osła do przekonania opornych dla swoich racji. Tym razem osioł miał przekonać kobiety o niewinności zakonników. Osioł spełnił pokładane w nim nadzieje, odziany w mnisi habit, okrążany przez praczki, uciekł do rzeki, w której utonął, dając tym dowód, że pod jego postacią krył się wysłannik piekieł.

Kronikarz klasztorny tego co prawda nie zanotował, ale nie wykluczałbym, że opisywane zdarzenie miało miejsce 13 czerwca 1465 roku. Dacie tej temu patronuje bowiem św. Antoni – nieświadomy inspirator całego zajścia, a do tego święty, do którego modlić się należy w sprawach beznadziejnych, a sytuacja zakonników, oskarżanych o nieprzyzwoite prowadzenie się i uwodzenie kobiet nad rzeką, nie była godna pozazdroszczenia. Dzień też byłby także odpowiedni z innego powodu. Mnich-ekshibicjonista mógł pojawić się nad rzeką właśnie wiosną, bo to wówczas kobiety zaczęły wychodzić tam z praniem. Fama o tym prędko się rozniosła, ale szybka akcja zorganizowana przez gwardiana zlikwidowała zagrożenie, nim jeszcze nastało lato.

Lektura Kroniki Bernardynów poznańskich daje jednak asumpt ku temu, by w całym tym wydarzeniu widzieć celowe działanie zakonników. Wskazuje na to drugi zapis, jaki zanotowany został w ich kronice pod 1465 rokiem – jest tam mowa o niezwykle cennej darowiźnie, jaką uzyskał poznański klasztor, a były to grunty znajdujące się właśnie pomiędzy zabudowaniami klasztornymi a rzeką, czyli dokładnie tam, gdzie doszło do gorszących zdarzeń opisanych w legendzie. Tekst donacji złożonej w poznańskim Ratuszu zachował się, więc warto go przytoczyć w całości:

My niżej podpisani, Jerzy Bok, burmistrz, Piotr Łukaszowy, Kasper Heyda, Mikołaj Wilda, Jerzy Zyt, Adam, Jan Swanch i Wojciech Ligęza, rajcy miasta Poznania, niniejszym pismem wszem wobec oznajmiamy, że w naszej obecności stawili się osobiście szlachetni synowie nieżyjącego Macieja Czarnego, Stanisław, Tomasz i Ambroży, i za zgodą przezacnej swej matki Zofii przez wspomnianego Stanisława, najstarszego z braci jako opiekuna, zdrowi na duszy i ciele, nie przymuszeni, lecz dobrowolnie, świadomie i zgodnie z przepisami prawa odstąpili, oddali i podarowali swoją ziemię, położoną poza miastem w pobliżu klasztoru św. Bernardyna, ze wszystkim prawami i tytułami własności w takim zakresie, w jakim sami je posiadali i utrzymywali, z praw i tytułu własności nic dla siebie i swoich spadkobierców nie zatrzymując ani zastrzegając, aby zakonni bracia klasztoru św. Bernardyna na zawsze mieli, posiadali i trzymali na swój użytek i obracali na swoje potrzeby. Na dowód czego przyłożono pieczęć naszego miasta we wtorek po św. Marcinie roku 1465.

Znaczącym wydaje się fakt, że pod rokiem 1465 roku zapisano jedynie te dwie informacje: o diable nad rzeką i o darowiźnie; żadnych innych. Musiały być bardzo ważne dla klasztoru, bowiem miejsce w kronice bardzo szanowano – poprzedni wpis pochodził bowiem z 1458 roku (!), zaś kolejny zanotowano dopiero w 1467 roku. Warto zwrócić także uwagę, że przy zapisywaniu zdarzeń z 1465 roku kronikarz odstąpił od chronologii. Najpierw napisał o wielkiej darowiźnie udzielonej klasztorowi, do której doszło w dniu 14 listopada 1465 roku („wtorek po św. Marcinie”). Dalej umieścił akapit, który miał sugerować, że to właśnie ta darowizna tak bardzo rozwścieczyła pana ciemności, że postanowił skompromitować poznańskich zakonników:

Do tak hojnej darowizny skłoniła dobroczyńców wielka życzliwość dla braci, do których lgnęły dusze prawie wszystkich stanów i klas społecznych ze względu na ich skromność zakonną, przykładną łagodność obejścia, nienaganne i święte życie, blask ewangelicznego ubóstwa oraz pragnienie zbawienia ludzi przez modlitwy i zasługi.  

Wskazana motywacja musi dziwić. Gdyby takie przesłanki w rzeczywistości kierowały darczyńcami, to niezrozumiałym byłoby wcześniejsze wstrzymywanie się przez nich z przekazaniem majątku klasztorowi. Rozsądny człowiek, jakim był niewątpliwie miejski rajca Maciej Czarny, uczyniłby zapewne zapis w testamencie na rzecz zakonników, aby zyskać sobie ich modlitwy i wstawiennictwo. Tymczasem nic takiego nie nastąpiło. Wkrótce po śmierci rajcy doszło zaś do bulwersujących zdarzeń obyczajowych nad rzeką, a jako ich autora wskazano szatana. Dla wdowy z trojgiem dzieci wieść, że po jej polu hasa diabeł, zachęcając kobiety do czynów nierządnych – co gorsza robi to wszystko w habicie, by jeszcze bardziej obrazić Boga i jego Kościół – musiała być przerażająca. Jedynym wyjściem z tej sytuacji było przekazanie nawiedzonych parcel zakonnikom, aby uczynili odpowiednie egzorcyzmy, skutecznie przegnali biesa i pomodlili się za rodzinę, której majątek nawiedzają rozpustni wysłannicy piekieł.

Zakonnikom ewidentnie zależało, żeby akt darowizny był niepodważalny i nigdy nie zaginął, toteż skopiowano jego treść zarówno w księgach miejskich, jak i klasztornych, a ponadto pojawił się odnośny zapis w ich kronice. Dla klasztornego kronikarza było jednak oczywiste, że jeśli zanotuje zdarzenia w kolejności chronologicznej, przyznając że najpierw na prywatnych polach wdowy obnażał się przed praczkami diabeł w mnisim habicie, a zaraz potem kobieta przekazała nawiedzane pola zakonnikom, to ktoś może dostrzec ten związek przyczynowo-skutkowy i domyśli się, że cała sprawa była wynikiem ich prowokacji; zwłaszcza że zakonnika/diabła/ekshibicjonisty nie złapano. Osioł, który utopił się w Warcie, mimo wszystko nie był zbyt przekonujący. Zmiana kolejności zdarzeń i obudowanie ich narracją, z której wynika, że to nie pojawienie się diabła spowodowało chęć przekazania gruntów, ale właśnie przekazanie gruntów tak bardzo rozwścieczyło diabła, że aż zaczął pojawiać się nad Wartą, jednoznacznie wskazuje, że było to działanie nieprzypadkowe i dobrze przemyślane.

Dzisiaj już nie dowiemy się, czy w 1465 roku w klasztorze bernardynów w Poznaniu pojawił się mnich, który nie mógł wytrzymać w zakonnej czystości i zaczął pojawiać się nad Wartą, namawiając kobiety do lubieżnych czynów, a inteligentni zakonnicy przekuli swoją kompromitację w wielki sukces, wskazując jako winowajcę diabła, który nie mógł znieść ich bogobojności i skutecznego nawracania grzeszników. Może było jednak tak, że bernardyni od dawna mieli zakusy na grunty leżące między ich klasztorem a rzeką, więc  gdy tylko umarł ich właściciel zorganizowali happening, który skłonił wdowę i sieroty do przekazania ziemi klasztorowi. Niezależnie od tego jak było faktycznie, pozostała nam legenda o diable-ekshibicjoniście uwodzącym poznanianki nad Wartą, która – mimo że od tego czasu upłynęło już pięć i pół stulecia – nic a nic się nie zdezaktualizowała.

Paweł Cieliczko

Bibliografia:

  1. Kronika Jana Komorowskiego, [w:] MPH, t. V, s. 176-177.
  2. Krzysztof Kwaśniewski, Diabeł kusi poznanióny nad Wartą [w:] Poznańskie legendy i nie tylko, Poznań 2004, s. 105-107.
  3. Rok 1465, [w:] Kroniki Bernardynów poznańskich, Poznań 2002, s. 81-82.
  4. Józef Łukaszewicz, Obraz statystyczno-historyczny miasta Poznania w dawniejszych czasach, t. 2, Poznań 1998, s. 142.
  5. Zofia Skorupska, Kusiciel, [w:] Legendy dawnego Poznania, Poznań 2006, s. 102-116.

Komentarze

komentarz

22 thoughts on “Legenda o zakonniku ekshibicjoniście

  1. online beschikbaar https://www.confest.org.au/online/forum/uncertainty-village/62610-bedste-priser-for-levitra-bedste-pris-sadan-kober-du-levitra-pa-apotek/ hoe en wanneer, >:-), 54789
    := 44469, Het kopen van, actief ingrediënt http://permitbeijing.com/forum/showthread.php?tid=826794 over de toonbank, :-], 2054
    ;=)), 271, goedkoopste, in online apotheken https://reclamebr.com/forums/topic/sadan-kober-du-metronidazol-actavis-generisk-navn-metronidazol-actavis/ generieke geneesmiddelen, 8-D, 79284
    ;=]], 7605, kopen, Goedkoop online http://eu.vdtruck.net/forum/index.php?topic=1049904.new#new goedkoopste prijs, 8=), 09334
    >:= 48608, krijgen, Internetapotheek http://eu.vdtruck.net/forum/index.php?topic=1049016.new#new beste prijzen, 8-), 6990
    8-), 25046, krijgen, hoge kwaliteit https://fossdefenseforum.com/showthread.php?tid=139208&pid=342357#pid342357 geneeskunde, :-), 11791
    ;-D, 827, kopen, uit Canada http://eu.vdtruck.net/forum/index.php?topic=1049897.new#new Goedkoop online, ;-), 684
    %-]]], 1902, kopen, zonder recept http://permitbeijing.com/forum/showthread.php?tid=826878 zonder recept, 8-), 52838
    :- 66603, goedkoopste, geen script nodig http://www.stockspeak.org/showthread.php?tid=94484&pid=270515#pid270515 zonder recept, :-), 5613
    :-)), 0207, orde, apotheek http://emeraldcitycycle.com/showthread.php?p=2551366#post2551366 zonder recept, :-], 12478
    :=]], 7026, orde, online zonder recept https://reclamebr.com/forums/topic/verkoop-femara-femara-meningen/ apotheek, :-), 67185
    :=(, 42728, krijgen, geen recept http://emeraldcitycycle.com/showthread.php?p=2540922#post2540922 prijs, %- 910
    8-], 8746, Prijs voor, beste prijzen https://www.iso20000.co.za/3/index.php/forum/suggestion-box/106912-sertralin-teva-original-online-rigtigt-navn-for-sertralin-teva#109069 zonder recept, >:-]]], 1302
    :-]]], 604, goedkoopste, rembours http://cheryclub.su/showthread.php?tid=173380&pid=376999#pid376999 over de toonbank, :-]]], 946
    %-], 677, goedkoop, lage prijs https://www.seniorivoima.com/tarinatupa/topic/bestil-xigduo-med-rabat-fa-xigduo-bedste-sted-at-kobe-online/#postid-949239/ bij de apotheek zonder recept, %=), 1324
    :-D, 8109, Het kopen van, voor veilig winkelen http://gcult.68edu.ru/forums/topic/mirtazapin-actavis-i-onlineapoteker-medicinsk-navn-mirtazapin-actavis/ zonder recept, :-), 001
    >:-]], 848, kopen, beoordelingen http://www.e-agriculture.gov.gh/index.php/forum/suggestion-box/269326-kob-billigt-doxazosin-stada-fa-doxazosin-stada zonder recept, %= 51708
    :- 86670, verkoop voor, recept https://ksoc.ff.cuni.cz/forums/topic/lariam-veilig-apotheek-lariam-hoe-en-wanneer/ lage prijs medicijn, :-), 843
    :-]]], 983, verkoop voor, beste plaats om online te kopen https://pelegacy.com/es/forums/topic/kob-capecitabin-stada-kob-online-capecitabin-stada/ dosis, 8-), 295
    >:=]]], 2063, Het kopen van, drug https://www.ghisarte.it/forums/Argomento/billig-lipistad-onlineapotek-lipistad-lav-pris/ geneesmiddelinteracties, :-(, 485
    :-)), 25153, krijgen, over de toonbank https://www.ttaf.co.za/forums/topic/kob-naproxen-e-mylan-fa-naproxen-e-mylan-sikkert-online/ lage prijs medicijn, 8-), 64949
    :-(, 231, verkoop voor

  2. whoah this blog is wonderful i really like reading your articles. Keep up the great paintings! You realize, a lot of people are hunting round for this info, you could help them greatly.

  3. whoah this blog is wonderful i really like reading your articles. Keep up the great paintings! You realize, a lot of people are hunting round for this info, you could help them greatly.

  4. When I originally commented I clicked the -Notify me when new comments are added- checkbox and now each time a comment is added I get four emails with the same comment. Is there any way you can remove me from that service? Thanks!

  5. Aspect Montage Boston installations
    Point of view Montage Inc was founded at hand two partners with a 15-year proven catch record in the European homewards enhancement business. We brought our trade and professional circumstance to America in 2016 with a passion since helping new customers. Since then we be dressed provided high-quality, hurried, and affordable ordination services in the Newton and upstate Massachusetts area. We embody all the apposite licenses, cover, and unobtrusive checks needed to go to triumph in this business. We boast more than 1000+ satisfied trifling clients and are registered unbiased contractors with numerous other well businesses. Our long-term goal is to be proper Newton’s #1 associates, known after high-quality installations and excellent service.

  6. 100,000 Backlinks only $10,Subject to data from ahrefs.com.After paid $10 by PayPal (My PayPal:helloboy1979@gmail.com),Tell me your URL, email and comment content.I will complete the task within ten days.But It may take up to a month for the data updated from ahrefs.com.

  7. О компании / Статьи / Архив статей / Архидом. №4 за 2004

    Восточные мудрецы советуют избавляться от ненужных вещей. Перегруженное пространство ограничивает свободу не только движений, но и мыслей. Поэтому основным принципом при оформлении двухуровневой квартиры в центре Москвы стал девиз «Ничего лишнего»!

    Архитектор: Светлана Глотова

    Текстильный дизайн: Елена Тинькова, компания Desire Design

    Главной задачей, стоявшей перед архитектором, было создание просторного, современного интерьера соответствующего привычкам и психологии хозяев. На 150 квадратных метрах, что не слишком много для двухуровневой квартиры ( ведь при этом часть площади «съедается» лестницей),нужно было смоделировать ощущение неограниченного и открытого пространства, избавленного от лишних деталей и предметов. Ключевым образом интерьера стало спокойное течение воды и времени, ассоциативно «введенное» в контекст самыми различными способами – от планировочного решения и отделки стен до подбора соответствующих материалов и тканей.

    Выполнение этой задачи потребовало полной перепланировки старой квартиры. На первом этаже ощущение «текучести» Было достигнуто за счет композиционного приема, когда объединенные объемы кухни, столовой и гостиной «завернуты» вдоль полукруглой центральной стены (за которой скрыт гостевой санузел). Благодаря постоянно меняющейся перспективе, плавному переходу от холла к гостиной зоне, столовой и дальше – кухне создается ощущение «отодвинутости» границ, и площадь первого этажа воспринимается большей, чем на самом деле. Немногочисленные предметы интерьера размещены с максимальной деликатность-телевизор, например, «утоплен» в специальную нишу, а большая часть кухонного оборудования убрано в стены. Кроме того, траектория движения подчеркнута рельефом потолка и расположением источников света, в числе которых – система визуально увеличивающей высоту потолков скрытой карнизной подсветки над диванной зоной и стеклянная шина с точечными светильниками ( компании «Модуль» ) на кухне. Многовариантные сценарии освещения позволяют делать интерьер изменчивым, создавать различные настроения. Этой же цели служит и стеновое покрытие, технология которого разработана специально для данной квартиры. Благодаря нанесенной особым образом многослойной декоративной штукатурке стены кажутся живыми, они меняются в зависимости от освещения и погоды.

    Компактно вписанная в небольшой холл полувинтовая мраморная лестница ведет на второй этаж, где разместились приватные помещения. Ее облегченная конструкция с деталями из нержавеющей стали – патентованное изделие немецкой компании «Кеннгот» – идеально соответствует общей концепции пространства. Для большей прочности каждая ступень лестницы склеена из двух пластин полированного мрамора, шероховатая полоса препятствует скольжению. На втором этаже расположены две детских, спальня, санузел и гардеробная (она образовалась благодаря тщательно продуманному повороту лестницы и перекрытию пространства над ней).

    Разнообразное колористическое оформление помещений поддержано текстильными элементами, которые в условия незагруженного пространства играют в интерьере основную декоративную роль и в то же время решают определенные функциональные задачи. Так, шторы-ширмы в гостиной визуально скрадывают большое расстояние над окном и узкие окна-бойницы. Они сшиты из двухслойного бежевого тюля, на просвете дающего муаровый эффект струящейся воды, и искусственного шелка, в котором переплетены нити двух цветов, что придает ткани золотисто-синий оттенок. Поверх прямых полотен ниспадает плиссированный тюль, который может менять цвет в зависимости от цвета окружения. В спальне в качестве основной ткани выбрана трехцветная бордово-бронзово-черная органза. Яркий цвет текстиля в детской для младшей дочери, окна которой оформлены немецкими зеленоватыми жалюзи Cosiflor на тканевой основе и органзой с рисунком из нежных «силиконовых» цветов, оптимально соответствует «игрушечной» атмосфере. Романтическое настроение интерьера комнаты старшей девочки обогащает графика отделанных бисерной тесьмой римских штор из полиэстера, по фактуре напоминающего шелк, и нюансные переходы цвета органзы.

    Предметное наполнение пространства подчинено стремлению минимизировать количество вещей, при этом ставка сделана на крупные эффектные предметы: массивный шоколадный диван в гостиной, трансформирующийся стеклянный стол в столовой, увеличенная по заказу кожаная кровать и ярко-красная банкетка в спальне, прозрачная ванная в санузле второго этажа… По мнению автора проекта, основательные предметы, как и ощущение простора в интерьере – это отражение внутренних черт владельцев, благодаря которому квартира смогла стать для них идеальной средой.

    © 2006. DesireDesign

    © 2006. hand. made by true. crew

    Источник: http://remontkvartir63.tk/http://remontkvartir63.tk/

  8. Гидропароизоляционная грунтовка по бетону и стяжке.

    Укрепляет цементные стяжки с недостаточной прочностью.

    Защищает паркет от остаточной влажности бетона.

    Для грунтования цементных стяжек и выравнивающих шпатлевок.

    Для укрепления пылящих и высыпающихся стяжек.

    Для локального ремонта трещин и выбоин в стяжках.

    Отличные проникающие и укрепляющие свойства.

    Защищает паркет от проникновения остаточной влаги из основания.

    При добавлении песка используется как ремонтный состав для стяжек.

    В системе с реактивным клеем PELPREN PL6 значительно сокращает время производства работ.

    Основа: растворитель

    Расход на 1 слой PRIMER PA400: 300 мл/м?

    Расход на 1 слой растворителя DILUENTE D40: 100-150 мл/м?

    Рекомендуемое количество слоев PRIMER PA400: 2-3

    Время высыхания: 24 часа

    Расфасовка PRIMER PA400: 10 л

    Расфасовка растворителя DILUENTE D40: 20 л

    Условия микроклимата: температура воздуха = 21±5 °C; влажность воздуха не более 60%. Дать нагреться до температуры окружающей среды непосредственно перед использованием. PRIMER PA400 растворить с помощью DILUENTE D40 (в пропорции: 2 части грунтовки на 1 часть растворителя) для нанесения первого слоя на цементную стяжку. Полученный раствор нанести кистью или валиком в обильном количестве для первого слоя. Через 4-5 часов равномерно, чтобы не осталось пятен на поверхности, нанести второй слой PRIMER PA400 (не разбавляя) в обычном количестве. В случае необходимости пароизоляции нанести третий слой. Между временем нанесения слоев интервал должен составлять не более 12 часов для наилучшего сцепления между различными слоями. Обязательно нанести слой мелкого песка (не морского) на свежий последний слой PRIMER PA400. После просушки, перед нанесением клея, удалить избытки песка.

    Продукт легко воспламеняется.

    Всегда использовать средства индивидуальной защиты.

    Во время нанесения проветривать помещение и избегать сквозняков.

    Не использовать в сырых помещениях.

    Перед использованием дать нагреться продукту до 20 °C.

    Станция метро „Войковская”

    Ленинградское ш. 25, 2-й эт.

    пн-суб.- с 11.00 – 19.00

    воск. с 11.00 – 18.00

    О компании | Каталог | Фотогалерея | Полезная информация | Проекты | Контакты

    © 2011-2014, OAO „Стелла Дизайн”

    паркет, ламинат, керамическая плитка, керамогранит

    Источник: http://remontkvartir63.tk/http://remontkvartir63.tk/

  9. Устройство ливневой канализации — это мероприятие, требующее некоторых специализированных знаний, поскольку от правильности проектирования и строительства её зависит защита от преждевременного разрушения основания фундаментов и ограждающих конструкций, а так же предупреждение возникновения сырости в подвальных помещениях.

    Вне зависимости от вида «ливнёвки» в ее состав входит линейный дренаж — трубы, каналы, лотки, и точечный дренаж — дождеприемники, сборные колодцы, дренажные колодцы (при отсутствии возможности естественного отвода дождевых вод за территорию участка).

    Определяться с типом ливневой канализации следует на этапе планировки территории, поскольку основной площадью сбора и последующего точечного отвода дождевых вод будут являться кровли сооружений и прилегающая к постройкам территория. Основные точки сброса в систему обусловлены расположением желобов на крыше. В таких местах устанавливают дождеприемники (емкость или конструкция, оборудованная решеткой), откуда вода поступает в систему линейного дренажа.

    При грамотной планировке небольшого земельного участка наиболее эффективным является устройство открытой системы, кроме того затраты на нее значительно ниже. Планировка большого участка или участка со смешенным рельефом подразумевает проектирование смешенной системы отвода поверхностного стока.

    Сегодня Ютуб, справочники и всевозможные блоги пестрят тысячами роликов и статей о монтаже ливневой канализации своими руками. В них авторы безапелляционно рассказывают о своем опыте и количестве использованных материалов — между тем, блогеры не берут в расчет ни климатические особенности вашего региона, ни характеристики грунтов, ни удаленность здания от коммуникаций.

    Более того: в практике «ДаСтудио» была ситуация, когда домовладелец сам сделал ливневку на участке, которая работала «наоборот» — заливая участок и подмывая фундамент. Выяснилось, что хозяин использовал трубы того же сечения, что и автор с Ю-туба. Правда, последний живет в жаркой и маловодной Астрахани, где объем осадков в 2-4 раза ниже Москвы.

    Горячая линия «ДаСтудио» работает без перерывов и выходных — вы можете позвонить по телефону, написать в чат на сайте или электронной почтой. Наши менеджеры свяжутся в течение нескольких минут и расскажут об особенностях монтажа ливневки в вашем регионе. При необходимости, мы выедем на участок для проведения замеров и расчетов.

    Согласие с политикой конфиденциальности сайта.

    Строительная компания «ДаСтудио»

    2006-2020 г. г.

    Согласие с политикой конфиденциальности сайта.

    Источник: http://remontkvartir63.tk/http://remontkvartir63.tk/

  10. spinix เกมสล็อต รวมทั้งคาสิโนออนไลน์มาใหม่ มาแรงที่สุด พีจี ที่เก็บค่ายเกมดังต่างๆไว้ตรงนี้ในแอพเดียวครบจบเลยทั้งยังแจกเพชรฟรีสามารถแลกเปลี่ยนเป็นเครดิต ถอนได้อีกด้วย

Dodaj komentarz

Twój adres e-mail nie zostanie opublikowany.